Als alles strategisch is, is niets strategisch

Strategisch klinkt belangrijk; daardoor krijgt het woord gemakkelijk gezelschap.

Een strategisch project komt naast een strategische samenwerking te staan en niet veel later bestaat er een roadmap waarin vrijwel ieder initiatief ergens strategisch aan bijdraagt. Het helpt alleen nauwelijks bij de vraag wat eerst moet.

Door William Beke • gepubliceerd op 11 augustus 2026

Een brede blauwe route leidt naar één centrale vlag, terwijl kleinere routes en doelen minder ruimte krijgen. Dit verbeeldt dat een echte strategische prioriteit tijd en middelen ongelijk verdeelt.

Een echte prioriteit maakt ruimte ongelijk.

Strategie wordt niet zichtbaar omdat iets in een presentatie belangrijk wordt genoemd.

Ze wordt zichtbaar wanneer twee dingen botsen.

  • Welke krijgt dan tijd?
  • Waar gaat het budget naartoe?
  • Welke beslissing verandert werkelijk?

Als alles na de strategiedag gewoon kan blijven bestaan, heeft de strategie weinig gedwongen. Misschien werd het verhaal beter – de organisatie moest nog niets kiezen.

Een prioriteit die niets verdringt, krijgt waarschijnlijk ook niets werkelijk voorrang.

Leg de strategie naast de kalender, begroting en roadmap.

Neem de prioriteiten die je organisatie strategisch noemt. Kijk daarna naar drie andere bronnen.

De kalender

Waar besteden directie en sleutelpersonen werkelijk tijd aan?

De begroting

Welke investeringen blijven beschermd wanneer budget onder druk staat?

De roadmap

Welke projecten hebben daadwerkelijk mensen gekregen?

Als die drie bronnen iets anders zeggen dan de officiële strategie, wordt daar zichtbaar welke keuzes de dagelijkse werking werkelijk sturen.

Daar wordt zichtbaar wat de organisatie belangrijk genoeg vindt om schaarse middelen voor vrij te maken.

Een kalender, begroting en roadmap worden met een vergrootglas naast elkaar onderzocht. Dit verbeeldt de test of tijd, budget en capaciteit aansluiten op de uitgesproken strategie.
Een persoon bedient een hendel tussen een route naar een gekozen doel en een route met omvallende blokken. Dit verbeeldt dat prioriteit geven ook betekent dat ander werk minder ruimte krijgt.

Test iedere prioriteit op één gevolg.

Je hoeft daar geen uitgebreid model voor te bouwen.

Stel per initiatief vijf vragen:

  1. Wat krijgt minder ruimte omdat dit initiatief voorrang krijgt?
  2. Wie wordt door die keuze geraakt?
  3. Wie beslist wanneer verschillende belangen botsen?
  4. Welk bewijs moet aantonen dat de gekozen richting nog klopt?
  5. Wanneer wordt de prioriteit opnieuw beoordeeld?

Als op de eerste vraag geen antwoord komt, is het initiatief misschien interessant. Het krijgt alleen moeilijk werkelijk voorrang.

Dat is ook waarom stoppen zo belangrijk is voor strategie. Nieuwe prioriteiten formuleren is relatief gemakkelijk. Bestaand werk minder belangrijk maken is veel moeilijker. Daar vindt de echte keuze plaats.

Gebruik het woord daarom minder.

Niet alles wat belangrijk is, hoeft strategisch te heten.

Een project kan nuttig zijn zonder dat het een prioriteit voor het hele bedrijf wordt.

Dat maakt het werk niet kleiner; het zorgt er alleen voor dat “strategisch” opnieuw iets betekent wanneer mensen moeten kiezen waar hun tijd naartoe gaat.

Een doos met uiteenlopende initiatieven staat tegenover een kompas en een vlag die richting aangeven. Dit verbeeldt het onderscheid tussen nuttig werk en echte strategische keuzes.
Van inzicht naar een werkbare volgende stap

Maak prioriteit opnieuw schaars.

Als alles belangrijk lijkt, kan ik helpen het aantal echte strategische prioriteiten terugbrengen tot wat de organisatie nu werkelijk kan dragen en uitvoeren.